Informacje o Nesebarze w Bułgarii

Kościół św. Jana Chrzciciela

Kościół św. Jana Chrzciciela

lis 27, 2014

Kościół Św. Jana Chrzciciela został zbudowany w X wieku. Jego konstrukcja została wykonana z surowego kamienia i zaprawy. Kościół ma 14m długości i 10m szerokości. Wokół okien i nad drzwiami można zobaczyć elementy dekoracyjny. Kościół jest typowym przedstawicielem przejściowego projektu między krótką bazylią a kościołem budowanym na planie krzyża. I jedynym tego typu obiektem zachowanym w Nesebarze.

Jest tu cylindryczna kopuła powyżej centralnej części kościoła, która kończy się kopulastym hełmem. Po wschodniej stronie znajdują się trzy półkoliste absydy. Cztery masywne filary wspierają kopułę i tworzą krzyż. Wewnątrz kościoła ściany są gładkie i nienaruszone. Zewnętrzna elewacja jest prosta, bez dekoracyjnych płytek ceramicznych i nisz, typowych dla stylu ozdobnego. Cegły zostały wykorzystane jako element dekoracyjny nad wejściem, w poszarpanych gzymsach i wokół okien. Nie widać narteksu, czyli krytego przedsionka przy przedniej (frontowej) ścianie kościoła, będącego stałym elementem w architekturze wczesnego chrześcijaństwa, bizantyjskiej oraz w okresie wczesnośredniowiecznym. Zachodnie, północne i południowe elewacje kościoła posiadają wysokie, ślepe łuki.

Kościół został otynkowany i pomalowany freskami. Wewnątrz znajduje się portret donatora (z XIV wieku) na południowej ścianie, a fragmenty ze św. Marcina (z XVII wieku) są zachowane w kolumnie południowo-wschodniej.

Podczas wykopalisk archeologicznych, będących częścią projektu renowacji prowadzonych w latach 2012-2013 stwierdzono, że kościół został zbudowany na fundamentach wcześniejszej, bizantyńskiej bazyliki trójnawowej, pochodzącej z VI wieku. W pierwotnym planie, bazylika miała jedną półkolistą apsyd,ę wewnątrz i na zewnątrz. Następnie dwie małe półkoliste apsydy zostały dodane- jedna do nawy północnej i jedna do nawy południowej.

Podczas renowacji kościoła zwracano uwagę, aby mimo interwencji w samą bryłę budowli została zachowana świętość przestrzeni ołtarza, ochrona autentyczności i ekspresji, wizja architektoniczna i objętość, struktura, oryginalność tynku i malowideł ściennych.

Jest to jeden z najlepiej zachowanych kościołów w Nesebarze.